maart 18, 2018

reflectie

Over de zoektocht naar de grens tussen abstractie en figuratie, en hoe (narratieve) film zich hiertussen weerhoudt. De objecten veranderen op een bepaald moment van functie: van een functie die een bijdrage kan leven aan een verhaal, naar een meer abstracte functie waarin de objecten hun eigenlijke doel verliezen, en op de voorgrond worden gezet. Ze veranderen in dode figuranten waardoor hun eerdere functie ten twijfel wordt getrokken. De focus wordt gelegd op het enkele bestaan van de objecten zonder de po√ętische waarde hiervan te verliezen. Doordat het licht uit gaat transformeert het scherm waarop de video wordt afgespeeld in een object dat meedoet en ook een op zichzelf staand object wordt, onderdeel van de ruimte.